Mediator powinien być dopasowany do charakteru konfliktu. W jednych sytuacjach kluczowe są relacje, komunikacja i odbudowa zaufania, w innych konieczne jest uwzględnienie prawa pracy lub procedur obowiązujących w organizacji. Sprawdź, czym różnią się te dwa podejścia i kiedy warto je zastosować.
Mediator nie rozstrzyga, kto ma rację
Mediacja jest dobrowolnym, poufnym i uporządkowanym procesem prowadzonym przez neutralnego mediatora.
Mediator nie wskazuje winnego i nie podejmuje decyzji za strony. Jego zadaniem jest stworzenie warunków do konstruktywnej rozmowy, uporządkowanie komunikacji i wsparcie stron w wypracowaniu możliwego do zaakceptowania rozwiązania.
Dlatego wybór mediatora nie powinien opierać się wyłącznie na jego stanowisku czy tytule zawodowym. Najważniejsze jest dopasowanie kompetencji do charakteru sprawy.
Mediator – psycholog
Mediacja prowadzona przez psychologa jest rekomendowana przede wszystkim wtedy, gdy konflikt dotyczy:
- relacji interpersonalnych,
- komunikacji,
- utraty zaufania,
- współpracy w zespole,
- napięć pomiędzy menedżerem a pracownikiem,
- konfliktów wynikających z emocji lub przewlekłego stresu.
W takich sytuacjach istotne jest nie tylko samo wypracowanie ustaleń, ale również odbudowanie dialogu i stworzenie warunków do dalszej współpracy.
Psycholog pomaga stronom lepiej zrozumieć źródło napięcia, uporządkować komunikację i odbudować możliwość konstruktywnej rozmowy.
Mediator z przygotowaniem prawniczym
Mediator posiadający przygotowanie prawnicze jest angażowany wtedy, gdy konflikt wymaga uwzględnienia przepisów prawa pracy lub procedur obowiązujących w organizacji.
Dotyczy to m.in. sytuacji związanych z:
- zgłoszeniami dotyczącymi mobbingu,
- zgłoszeniami dotyczącymi dyskryminacji lub nierównego traktowania,
- naruszeniem praw pracownika,
- konfliktami wymagającymi uwzględnienia regulaminów i procedur obowiązujących u pracodawcy,
- sytuacjami, w których organizacja chce ograniczyć ryzyko prawne i zapewnić zgodność podejmowanych działań z obowiązującymi przepisami.
W takich przypadkach znajomość prawa i procedur organizacyjnych może być istotnym elementem właściwego poprowadzenia procesu.
Psycholog czy prawnik – kto będzie właściwy?
Nie ma jednej odpowiedzi. Dobór mediatora zależy od charakteru konfliktu, jego źródeł oraz potrzeb organizacji.
To nie oznacza jednak, że organizacja musi samodzielnie zdecydować, którego specjalistę wybrać.
Właściwy dobór kompetencji powinien wynikać z oceny konkretnej sytuacji.
Mediator pozostaje neutralny
Niezależnie od przygotowania zawodowego mediator nie reprezentuje interesów pracodawcy ani pracownika.
Jego rolą jest prowadzenie bezstronnego procesu z poszanowaniem obowiązujących przepisów oraz zasad poufności.
To ważne, ponieważ mediacja nie ma służyć udowodnieniu, która strona ma rację. Jej celem jest stworzenie warunków, w których strony mogą rozmawiać o konflikcie i szukać możliwego rozwiązania.
Czy przygotowanie prawne oznacza, że mediacja jest postępowaniem prawnym?
Nie.
Mediacja nie jest postępowaniem wyjaśniającym, dochodzeniem wewnętrznym, postępowaniem dyscyplinarnym ani arbitrażem. Nie zastępuje również działań, które pracodawca jest zobowiązany podjąć na podstawie przepisów prawa.
Przygotowanie prawnicze oznacza natomiast, że mediator może uwzględnić w procesie przepisy prawa pracy oraz procedury obowiązujące w organizacji, gdy są one istotne dla konkretnej sytuacji.
Jak EAP24 dobiera mediatora?
Nie proponujemy jednego rodzaju mediatora dla wszystkich konfliktów.
Najpierw oceniamy charakter sytuacji, a następnie dobieramy odpowiednie kompetencje – psychologiczne, mediacyjne lub prawnicze – do potrzeb organizacji.
Dzięki temu mediacja może koncentrować się zarówno na odbudowie relacji i komunikacji, jak i na sytuacjach, w których istotne są przepisy prawa pracy czy procedury organizacyjne.